Worstelen door Waterland
Het begin van de dag is een ramp. Nog tijden regent het, met bakken komt het uit de hemel. Wanneer het buiten eindelijk droog is, blijft het binnen door gaan. Fietsbroek, nat. Hemdje, nat. Sokken, nat. Alles: nat. Bah.
Vertwijfeld komt de zon te voorschijn. Een harde wind, en door de meest hopeloze stad van het land op naar de dijk. Die beschermd me gelukkig, dus de zuidwester blijft achter de grote muur verscholen. Een ruim uur later zit ik dan ook op het terrasje in Enkhuizen; chocolademelk met appelgebak naast de Dromedaris.
Tegen de wind in naar Hoorn, genieten naast de Rode Steen, langs de dijk verder en dan de slag om Waterland. Door een muur van wind en op het niveau van het water worstel ik me voorwaarts, en uiteindelijk kom ik als overwinnaar uit de strijd, op naar mijn parel, die mythologische plaats uit mijn gedachten die in werkelijkheid waarschijnlijk niet bestaat. Amsterdam binnen dus.
Het eerste wat me opvalt is dat alles er zo grauw uit ziet. De mensen, de gebouwen, ongezond. Hard. Maar dan begint iedereen te ontspannen, en neemt de stad vorm aan. Netjes wachten voor het stoplicht, dat wel, maar klokslag zes uur sta ik even goed voor mijn oude vertrouwde deur.
De sleutel klikt in het slot, na even misschien de angst dat ik er niet meer in zou kunnen. De stank in het halletje is nog steeds hetzelfde, evenals de stapel post die op iedereen ligt te wachten.
Mijn huis, de geur klopt, maar voelt toch raar. Is dit wel echt van mij?
De tafel verplaats, een onbekende jas en een paar schoenen in een hoek. Een brief op het fornuis. De huisbaas die me vertelt dat ik kan vertrekken? Nee, gelukkig, slechts een uitnodiging voor een feestje. Een paar lekkere biertjes in de koelkast, en onbekende vaat in de wasbak.
Heel gewoon naar de supermarkt, boodschappen doen voor avondeten en ontbijt, afwassen, douchen, tv aansluiten, beetje jammer dat ik even geen radio heb, maar voor de rest ben ik weer thuis. Thuis! In Amsterdam! Ik pak een biertje erbij, en geniet van de grappen van Jan Jaap van der Wal. Proost!
