Een, twee, ...
Wederom laat, moe van de wijn en een interessante lucht met golvende wolken die helaas overgaat in een continue stortbui. Slecht weer. Vertrek blijf ik dus maar uitstellen, nog een boterham, nog een kom thee, nog een liedje op de radio. Tegen tweeën moet het er dan toch van komen, maar het wil niet echt lekker.
Regelmatig kletsnat door weer een plensbui sta ik tegen vijven uiteindelijk boven op de Posbank. Prachtig mooie hei en bossen, maar op nou nog helemaal door te rijden naar Enschede om daar vanavond Karin nog te zien zie ik echt zitten, plus het feit dat ik er nooit voor negenen zal zijn. Niet echt zinvol dus, gelukkig kan ik haar via een geleende telefoon van het slechte nieuws op de hoogte brengen. Jammer en helaas.
Dwars door de natuur en wederom langs een knooppuntennetwerk (toch best wel handig) beland ik in Apeldoorn. Het weer houdt zich redelijk, dus na een hap eten ingeslagen te worden besluit ik door te rijden. Een midzomernacht festival, de avondvierdaagse en een kampeigenaar proberen met nog tot een verblijf dichtbij door te halen, maar ik zet door, en trek door eeuwenoud bos naar de prachtige camping bij Drie.
