Saai door de voorsteden van Brussel met als uitzonderlijk hoogtepunt het Zonieenwoud; vlak buiten de bebouwing, maar toch al omgeven door herten en ander wild. Wisselend succes met de fietsroutes maar uiteindelijk toch vaak langs binnensteegjes en kleine rivieren. Over kasseien naar de stad waar ik van droom maar die misschien inmiddels wel is veranderd in een Avalon, een mythologisch thuis dat onbereikbaar lijkt, een mirage die in werkelijkheid nooit zo zal zijn als ze je voorgespiegeld staat.
Leuven staat er echter nog steeds en via een rondje achter langs het ziekenhuis en over het plein voor het prachtige stadhuis arriveer ik bij de oudste universiteit van Europa. De jeugdherberg met veel te kleine bedden, hard snurkende kamergenoten en zero atmosfeer is echter een ander verhaal.
