Gemist
Van langs het kanaal verder naar Oudenaarde. Ergens passeer ik de grens met Vlaanderen, maar waar weet ik niet precies. Wel weet ik dat ik me in het centrum van Oudenaarde wanneer ik Studio Brussel voor de nodige muzikale hereducatie afzet (Digitalism en Justice) me in een andere wereld waan, met op de drukke markt om me heen een gezellig zuiderlijk gekwakel. Bij de Toeristische Dienst duurt het even voor ik uit mijn woorden kom, wat raar om ineens weer tegen wildvreemden in het Nederlands te kunnen praten.
Een kaart van de omgeving en uitvinden waar zich daarop de befaamde klimmetjes van de Ronde van Vlaanderen bevinden, en een bezoek an de supermarkt. De heerlijke geur op de drankafdeling en de gigantische selectie aan Belgische bieren zorgen ervoor dat ik met een grote glimlach op mijn gezicht de winkel verlaat, alhoewel zonder aankoop van enig pintje; er moet immers nog gefietst worden.
De Koppenberg voor de eerste keer met een triple op, maar de lading bagage achter is daar een redelijk compensatie voor, dus het blijft lastig. Een stukje kasseienroute en dan via een aantal fietsroutes zigzaggen door het landschap. Zowaar slaag ik er voor het eerst in een route voor meer dan 10 kilometer vol te houden en ook nog eens alle bordjes te vinden, en tegen het einde van de middag arriveer ik met dreigend weer in Geraardsbergen.
De Muur op natuurlijk, heerlijk bergje altijd, niet dat hij nou super lastig te noemen is, maar de sfeer is er perfect. Ter traktatie besluit ik een frietkot te zoeken voor een aantal mooie Vlaamse Frieten, maar helaas, er lijkt wel een staking gaande want alle mogelijke snackbarren en andersoortige vetbakkers hebben allen de deuren toe. En dan gaat de pikzwarte lucht over in een noodweer.
In een overdekte fietsstalling schuil ik, samen met een oude Vlaming die er voor de gelegenheid een blikje bier bij open trekt. Wanneer hij later na de bui wegrijdt zie ik dat blikjes bier eigenlijk het grootste deel van de inhoud van het attaché-koffertje achter op zijn fiets innemen.
Ik trakteer mij zelf ook op een paar mooie Belgen en rijd vervolgens (zonder er nog van gedronken te hebben) pardous de verkeerde kant op, in een eindeloos gordijn van stortregen. Het duurt even voordat ik mijn vergissing realiseer, en begin dan aan een dwaaltocht naar de andere kant van het kanaal.
Uiteindelijk veilig doch nat over de vloer bij de jeugdherberg. Lekker lang douchen en weer een fijn glad gezicht en dan voor het eten toch nog even naar de frituur. Immers, van eten voor de maaltijd eet je minder tijdens de maaltijd, aldus een Belgische studie.
En dan ineens, op de terugweg, begin ik me eindelijk te realiseren wat ik eigenlijk kwa etenswaren aan thuis miste. Vorige week vroeg Kate het me nog, en kon ik haar geen antwoord geven. De gevoelens van verlangen waren er gewon niet meer. Maar nu weet ik het weer: patat met mayonaise, frikadellen speciaal, ontbijtkoek, Belgisch bier, Chocotofs, en meer! Ik vrees dat mijn fietsdagen de komende dagen erg vol gaan raken..
