Chie kvla?
Nog een laatste keer klus ik aan mijn derailleur om te proberen de afstelling te perfectioneren, maar dan blijft de schroef steken. De fietsenmaker in het stadje verderop glundert bij het zien van mijn fiets en wil best het probleem oplossen. Schroef blijkt iets te ver gedraaid en van de schroefdraad te zijn gesprongen. Maar nu is alles dan ook eindelijk bijna weer helemaal goed.
Door velden en langs wegen kronkel ik door het landschap. Ik ben in Bretange en dat is te merken ook, want de plaatsnamen staan vol gekke q's en x'en, vreemde accenten, en hier een daar een bordje in traditioneel Breton. Het schiet mooi op, en nadat ik een van de eerste hoofdsteden van het rijk van Napoleon ben doorkruist gaat het weer omhoog.
Met de ondergaande zon komt er ineens weer een rij windmolens te voorschijn, maar dat zou een herhaling van het zelfde zijn. In plaats daarvan doorkruis ik de departementsgrens van de Cotes des Amour en waan ik me in het schemerdonker tussen wegschiettende hazen, vossen, konijnen, uilen en midges. Prachtig weggetje door een donker bos en een mooi stukje gras in een hoekje. Geen kust te zien, maar houden kan ik wel van dit gebied. Alleen die midges dan..
