Doe het zelf
Langs de Loire staat het vol met mergelgrotten. Ouderwets binnen wonen zoals in Turkije, en de caves zijn hier nog echte grotten. Verwarrende beelden van huizen met volle voorgevels, maar zonder achterkant.
Halverwege de ochtend besluit ik zelf eens een handje te leggen aan mijn voorderailleur. Eens kijken of ik die kan bijstellen. Die poging mislukt echter heimelijk, en doet daarnaast alle spanning op de kabel verdwijnen. Nu heb ik dus een single-speedje..
Een passerende wielrenner weet echter nog wel een goede fietsenzaak, dus na zowel mijn lunch als de hunne sta ik voor de deur. De mecanicien gister heeft me een crankset verkocht die ik nooit had mogen gebruiken. Te kort. Er zijn dus twee opties; ofwel een langere bracket er op, ofwel de krans op mijn oude crank vervangen en daarmee meteen ook maar ketting en cassette, want qua onderdelen zin ze hier goed uitgerust.
De tweede optie is de duurdere, maar zeker degene die ik vooraf toch al overwoog. Jammer voor mij zijn ze druk. Vervangen moet echter nu en niet volgende week pas, dus de rest van de middag sta ik eveneens in de werkplaats. Kost een paar uurtjes en een berg centen, maar dan is het ineens ook helemaal stil tussen de beentjes. En dat is eigenlijk best prettig.
De kilometers hebben door dit alles echter een beetje stil gestaan, maar ondanks dat doe ik toch een dappere poging de zon in te halen. Over de Weg van de Vrijheid, in een ver verleden ooit eens door de geallieerden gebruikt, zet ik uiteindelijk koers op een aantal windmolens. Vanzelfsprekend dat ik daarbij in de buurt een overnachtingsplek zoek.