Fichy
Vanuit het veld tussen de bermbloemen door en verder naar het westen. Ketting begint wat te protesteren en geeft het na lunch in een klein dorpje helemaal op. Oorzaak blijken mijn voorkransjes; na ruim 26000 kilometer zijn die veranderd in een scherpe massa punttanden.
Rustig aan, in verkeerde versnelling en vooral ook zonder kracht te zetten, hink ik voort en bereik uiteindelijk het stadje Loches. Mazzel met het vinden van een fietsenmaker die ook nog eens bereid is de boel te repareren. Onderdelen heeft hij nog niet, maar die gaat hij persoonlijk gewoon even halen bij de supermarkt.
Heb eigenlijk gewoon behoefte aan een nieuwe krans, maar mijn enige optie is een hele nieuwe crank, want kransen zijn niet te vinden. Iets is beter dan niks, dus dan dat maar, dan kan ik in ieder geval weer rollen. Mechanisch is de monteur wat minder sterk want alles is fichy, maar uiteindelijk ben ik voorzien van een crank zonder afstelling. Kleinste blad kan niet gebruikt worden, en dat komt door mijn derailleur en mijn oude versleten ketting (die natuurlijk beiden eveneens fichy zijn). Maar het kleinste blad heb je hier toch niet nodig dus zo'n ramp is dat ook niet, meent hij.
Daar ben ik het zelf niet zo mee eens; liever mijn kleinste dan mijn grootste blad, maar ik betaal hem toch maar en ga weer op weg. Eens kijken hoe dit gaat, en dan morgen zelf eens knutselen of kijken of ik toch een losse krans kan vinden.
Ondanks dat alles een beetje ratelt schop ik het toch nog tot mijn geplande einddoel van de dag, het punt waar de Vienne in de Loire uitmondt. Kampeerplekjes weet ik altijd wel te vinden, dus dat doe ik vandaag in de buurt van een kerncentrale.