De uitdaging
Pas aan de late kant op pad, en ook nog zonder kaart. Toch sla ik het er behoorlijk vanaf met mijn tactiek puur naar het westen te rijden en ik zet as. Op naar Betange, en hopelijk op tijd voor de ferry naar Ierland, met een deadline op vrijdagmiddag.
Een enge onweersschaduw vergezeld het prachtige zonnige weer het eerste uur, breekt los, maar klaar binnen minuten weer op om plaats te maken voor een ononderbroken blauwe hemel. Zo zie ik het graag.
Eenmaal in St. Arneaud kom ik er achter dat ik me in een fietsersmekka bevind; een middeleeuws stadje langs de route naar Santiago de Compostella. Eerst een ouder echtpaar op de fiets en later, terwijl ik van een late lunch en mijn nieuwe kaarten geniet, een Amerikaans/Duits paar dat in de buurt woont en niet kan wachten tot hun eigen fietsvakantietijd weer is aangebroken.
Langs groene rivieren en oude abdijen en een machtig kasteel rol ik verder de weilanden in en door ongezellig Issoudun. Daarna een sierverlichting van gigantische radarinstallaties langs de weg voorzien van de nodige dreigende militaire beveiliging. Ik rijd dus nog maar een stukje verder voordat ik eindelijk besluit ergens in een weiland te landen.