Grand Monceau
Het weer lijkt wel aardig, maar zodra ik klaar ben met ontbijt en de tent uit kom begint het even goed te miezeren. Een natte tent dus en langzaam doorweken in een regenpakje. Een stukje langs het spoor, en dan mijn eigen weg de velden in. Dreppeltje hier, wolkje daar, geen foto's maar even goed prachtig.
Langzaam begeef ik me over de heuveltjes die me scheiden van de volgende riviervlakte, en wanneer ik eindelijk doornat het eerst volgende stadje voor lunch binnenrijd blijken de winkels inmiddels net een paar minuten dicht. Balen. Angstig over een veel te drukke weg vol vrachtverkeer die de enige ader vormt naar het westen.
De eerste ontsnappingsmogelijkheid doet zich voor in de vorm van een kanaal met wederom een mooi fietspad er naast. Een paar koekjes onder de beschutting van een bruggetje dus en verder richting de Loire. Eenmaal daar de prachtige pont du canal, waar het kanaal de rivier oversteekt. Ik dus ook.
Via een circusvoorstelling en een veel te late opvulling van mijn al snel verdwenenen callorieen en een lekkere wind tegen die de plek van de constante regen heeft ingenomen bereik ik alsnog Moulins, en maak de laatste kilometers naar Grand Monceau. Precies om negen uur draai ik het landgoed op, loop Maarten tegen het lijf en wordt meteen door kok Adrie aan een gigantische hoeveelheid gebakken aardappeltjes gezet, terwijl Liesbeth de overvloedige hoeveelheid gasten serveert.
Mijn vader blijkt morgen pas te arriveren, maar dus te hard gefiets? Dat zou ik niet zo zeggen met een heerlijk bed en een warme douche toe..
