Oneindig fietsen
George buigt af zijnswegs en gaat door langs een paar Tour-monumenten het filmfestival in Cannes, terwijl ik opzoek ga naar de binnenstad van Dijon en het meer van Genève.
Langs een prachtig nieuw fietspad aan het kanaal van Bourgonge rol ik de stad binnen. Prachtig afgewerkte kathedralen vol behangen met gargoles, soms mens, soms monster, en vaak alles wat er tussenin zit. En verbazingwekkend hoe vriendelijk soepel de inwoners de drommen toeristen die hun leefomgeving bevolken tolereren.
Over de vlaktes van de Saone en Doubs, en langzaam beginnen zich aan de horizon de schimmen van uitlopers van de Jura zich af te tekenen. Het weer wordt steeds beter en met een heerlijk avondzonnetje kan ik wel doorrijden tot in de eeuwigheid. Wanneer de klok half negen slaat en de teller de honderddertig gepasseerd is moet het er toch maar eens van komen. Daar, dat eerste veld rechts lijkt me wel wat.
