Een oude bekende
Ik heb geslapen als een roos, en mag wederom lekker smullen van een maal tomaatbrood. De morgen en vroege middag vermengen in een chaotische mengeling van kletsen, boodschappen doen, nog meer eten en een rondleiding om en door het kasteel, waardoor ik pas laat vertrek.
Te laat, want de klok slaat al kwart voor vier, terwijl ik slechts enkele momenten later met George in een plaatsje ruim vijftien kilometer terug afgesproken heb. Snel doorfietsen dus, en een bezoekje aan de residentie van wielerkoning Joop Zoetemelk bewaar ik dus maar tot een volgende keer.
Een uur later arriveer ik, maar George blijkt eveneens wat aan de late kant te zijn, dus dat komt goed uit. In de schaduw van de kathedraal van Meaux genieten we van stokbrood met brie en pindakaas, en praten lekker bij.
We plannen een ruwe route richting Dijon en gaan er vandoor. Op en neer glooit het door velden en langs rivieren, om uiteindelijk ergens in een bos waar meer herten en muggen te vinden zijn dan op heel Bali tot een eerste Europese kampeerplek te komen.
