Een stukje luxe plastic
Het niveau gaat een stapje omhoog met een verhuizing naar het New Arena hotel. Een luxe kamer, air conditioning, televisie, een warme douche een zwembad en melk bij het ontbijt. Allemaal dingen waar ik al tijden niet meer bij in de buurt ben geweest. Niet dat ik er nu dan ook ineens van gebruik ga maken, maar enkel het idee dat de mogelijkheid er is, is al genoeg. Lekker weer eens scheren boven een echte wastafel bijvoorbeeld.
Bij een rondje door de stad en opzoek naar een toeleverancier voor karton en plastic stuit ik ineens op de Matahari bungalows. Ik mag even kort naar binnen, en inderdaad, precies hetzelfde als twaalf jaar terug. Gister wel naar gezocht, maar niet gevonden, en onterecht geconcludeerd dat ze niet meer bestonden. Niets blijkt minder waar dus.
Het zoeken wil niet echt vlotten, exportkantoren vind ik niet en bij de post willen ze me alleen helpen als ik de fiets ook meteen met hun naar Europa verstuur. Tegen het einde van de middag besluit ik mijn actieradius te vergroten en er op mijn tweewieler op uit te trekken. Ik weet een hardware store te vinden, en aldaar een paar mooie stukken plastic. Dit keer inderdaad toch maar niet met een setje dozen aan de gang, om zo het gewicht van mijn bagage zo laag mogelijk te houden. Langs de straatkant vind ik nog een paar mooie stukken piepschuim en een kartonnendoos, en daarmee moet het dus maar gaan gebeuren.