Terug op Bali!!
Bakje nasi pecel bij de toko op de hoek en dan wegwezen. Rustig aan omhoog, mooie rijstvelden en wel druk maar gelukkig niet te. Dorpjes en marktjes trekken voorbij, evenals de stalletjes waar kokosmelk en dawet verkocht wordt.
Het laatste stuk van het trappetje gaat over de bedelberg waar voor een mij onbekende reden iedere honderd meter een klein kotje te vinden is waar wederom een zeventig-plusser met uitgestoken hand voor zich uit zit te staren. Bij sommigen is de uitzichtloze blik nog te veranderen in een prachtig oude glimlach wanneer ik langs kom groeten, maar bij de meesten blijft een eeuwige verbittering in hun weggerimpelde gezicht staan.
Aan de andere zijde een prachtig diep uitzicht, het heeft net geregend, maar niet op mij, dus ik heb geluk. Door velden en dorpjes, warm en rijstvelden, steeds drukker verkeer en dan ineens de donkere contouren van een berg die niet meer tot Java behoord. Land inzicht! Daar ligt Bali!
Mijn aanvankelijke plan nog een nachtje op Java te blijven laat ik varen en ik ga opzoek naar een boot die me naar de overkant kan brengen. Twee minuten nadat ik in de haven arriveer vertrekt er een vrachtschip, en ik mag voor een zacht prijsje gezellig tussen de vrachtwagens komen te staan. Wanneer ik de meer officiële passagiersboten van de andere kant zie komen ben ik daar blij om.
Met zicht op het beloofde eiland varen we eerst nog een heel stuk de andere kant op om tegenwicht te kunnen bieden aan de gigantische stroming die tussen de twee eilanden staat. Een pikzwarte onweerswolk siert het kanaal, maar waait uiteindelijk de andere kant op.
En dan ben ik terug op Bali! Zeshondervijfentwintig dagen en meer dan vierentwintigduizend kilometer in het zadel, en ik heb mijn doel bereikt. Iets van een troste glimlach weet ik wel te produceren, maar helemaal beseffen doe ik het nog niet helemaal. Daar sta je dan. Goh, leuk, en nu verder?
Verder neem ik dus wat foto's en zoek ik maar gewoon een hotelletje. Een mooie meloen (heb ik al in geen tijden gegeten) en een flesje Bir Bintang kosten me twee euro en zijn genoeg om mijn aankomst te vieren. En een paar lekkere porties nasi natuurlijk. Ik ben terug op Bali!
