De politie is je beste vriend
Met stramme beentjes kom ik rustig mijn bed uit. Dave is al vertrokken met de bus naar KK, en ik was eerst nog een paar shirts uit voordat ik mijn dagelijkse tocht naar het restaurant om de hoek maak en berg af richting Ranau en Telupit vertrek.
Het is warm. Te warm voor foto's en eigenlijk ook om te fietsen, maar hoe ik ook zoek ik slaag er niet in een restaurantje te vinden om het heetste deel van de dag door te brengen. Ik houd een half uur pauze bij een klein winkeltje (het eerste sinds vele kilometers) en kan tegen half drie pas van een maal nasi genieten.
Na een uurtje sassen durf ik het weer aan en ga ik de namiddag zon in. Na een paar leuke dorpjes weer het bos in, en dit maal puurder en onaangetaster dan bijvoorbeeld het gebied rondom Ranau, waar de meeste bomen verdwenen zijn. Dorpjes zijn er dus ook niet veel, en wanneer ik net na donker eindelijk een restaurant annex resthouse vind, rekent men een dusdanig exorbitant bedrag voor een simpele en vrij smerige kamer, dat ik besluit mijn geluk in Telupit te bereiken.
In het pikkedonker met een klein lichtje word ik achtervolgt door wild blaffende honden (ik blaf terug) en getrakteerd op onmogelijk steile en erg onzichtbare hellingen, en ondanks dat het nu een stuk koeler is, zweet ik geen druppel minder.
Aan het einde van mijn Latijn arriveer ik eindelijk in Telupit, waar ik voor overnachting word doorverwezen naar het politiebureau (een vergissing blijkt later). Meneer agent is echter meer dan vriendelijk en helemaal in de war over het feit dat ik hem met een welgemeend 'salaam aleikum' begroet. Of ik ook moslim ben. Voor hem nu waarschijnlijk wel, want mijn te mooi geformuleerde antwoord begrijpt hij maar half.
Geen punt echter, want hij verwijst me door naar een klein bijgebouwtje. Schone stenen vloer en ventilator, en wc en een grote tuinslang om te wassen. Ideaal! Hij spendeert ruim vijf minuten met het overschrijven van van alles en nog wat uit mijn paspoort en stelt me vervolgens aan al zijn collega's voor, terwijl hij me nog een paar worden Malay probeert te leren ('lapar' en 'huoos' bijvoorbeeld). En dan is het eindelijk etenstijd.
