Jesus loves you!
's Ochtends zet ik er meteen goed de vaart in. Ik weet niet precies hoe ver het nog is naar Kaohsiung, maar ik wil er toch redelijk op tijd aankomen, en vooraf even een rondje langs het vliegveld doen.
Met een gemiddelde snelheid van tegen de 25 per uur scheer ik dan ook door het landschap heen, dat tot mijn voordeel lekker vlak is. Langs de rivier en door bananenplantages, kleine dorpjes en en stadje schiet het lekker op. Een peloton wielrenners komt me genietend van hun vrije dag tegemoet, een bonte verzameling van fietsen in alle prijscategorieen en dito fietskleding. En natuurlijk een brommertje er achteraan met reservewielen en flesjes water.
Hetzelfde(?) peloton haalt me kilometers later in, en rijdt nu wel mijn richting op. Snel trap ik wat bij en pik ik aan, om lekker mee te zwieren in de bus. Verbaasde gezichten en een lekker hoge snelheid, maar dat alles duurt helaas slechts een tiental minuten, dan slaan ze af en sta ik er weer alleen voor. Een duim omhoog en een zwaai en dan is het voorbij.
Terwijl ik me zo verder naar Kaohsiung probeer te zwoegen, doemt er aan mijn rechterzijde ineens een gigantische Buddha op. Daar wil ik natuurlijk wel even het hoe en waarom van weten, en zo beland ik bij het gigantische klooster van Fo Guang Shan.
Klooster is echter misschien niet helemaal het woord; het lijkt meer op een soort pretpark annex vakantiedorp. Golfkarretjes rijden mensen rond over het immense complex, luxueuze hotels, afgwerkt met marmer en goud en voor de deur een netjes aangeklede portier, een televisiestudio en een gigantisch museum, met daartussen dus de gigantische Buddha en een nog grootsere tempel.
De warmte heeft me goed te pakken, en wanneer mijn benen toch behoorlijk beginnen te trillen wanneer ik omhoog naar Buddha loop en ik me vervolgens vergenoeg met bijna een liter water in de schaduw, weet dat ik niet slim bezig ben. Te hard gefietst in te warm weer. Rust doet goed, en ik maak mijn rondje door het park af.
Wat interessant van dit complex is, is dat men erg uitnodigend staat tegenover participatie. Iedereen die de tempels binnengaat krijgt bijvoorbeeld een stukje wierook of een roos, en weet je niet precies wat je daarmee aanmoet, dan word je voorgedaan hoe te buigen, bidden en offeren. Interessant. Op deze manier kom ik in contact met een jonge monnik in opleiding uit Maleisie, die verrassend goed Engels spreekt en maar wat antwoord geeft op de vele vragen die ik heb.
Na dit alles buiten nog een hapje en een drankje in het eettentje van een fantastisch oud mannetje. Ik snap hem niet als hij Chinees spreekt, dus zijn oplossing is dan maar alles op een papiertje te zetten. Met kleurrijke Chinese karakters natuurlijk. Iedere keer wanneer hij weer op deze manier een vraag stelt, vertel ik hem dus maar weer een mooi verhaal in het Engels, waarop hij blij knik en mee lijkt te leven, blijkbaar niet doorhebbend dat we geen van beiden snapen waar het nou eindelijk over gaat. Een Christelijke mafketel in pak maakt de dag compleet door tussen alle Buddhistische heiligheden een luid 'Jesus loves you!' te verkondigen.
De laatste kilometers de stad in gaan vrij soepel, het vliegveld is niet moeilijk te vinden, en de officie manager van Malaysia Airlines belooft me niet al te veel problemen te maken van eventueel overgewicht. Een bagagestalling heeft het vliegveld niet echt, maar eventueel mag ik mijn fiets vast de avond te voren in het kantoor van MA stallen. Handig.
Door een gestoorde spits en omgeven door honderden brommertjes begeef ik me naar de andere kant van de stad, naar het appartement van Lisa. Onderweg merk ik dat bepaalde brommers en scooters op een bepaalde manier interfereren met mijn kilometerteller, en ik op die manier de meeste gekke snelheden op de klok krijg. Een constant fluctuerende 80 per uur als ik voor het stoplicht wacht bijvoorbeeld en een maximum van ruim 350..
Lisa woont prachtig en neemt me 's avonds mee de stad in, eerst naar een eetcafe, waarvan ze me trots verteld dat ze er Belgisch bier serveren (jummie), dan op naar een of ander art cafe, waar een prima funk band spelen en een duo met een of andere sample machine een erg coole set in elkaar draait. Heerlijk, weer eens live muziek.
