Niet al te uitgerust na een nachtje op beton, vooral het feit dat ik nergens mijn hoofd echt comfortabel kon rusten zat me dwars. Behoorlijk afgekoeld en klamgeworden ook. Maar een prachtige zonsopgang met een beetje Pink Floyd doet veel vergeten. Ineens hangt er dun laagje mist boven de grote rivier en de mangrove waar ik op uit kijk, en dan komt de zon langzaam te voorschijn.
Door een wakerwordend bos leg ik de laatste kilometers door het os af, en bereik uiteindelijk mijn tentje, dat ongeschonden in het ochtend zonnetje op me staat te wachten. Begin met een eerste aanstalte om alles klaar te maken voor vertrek, maar wanneer de tent eenmaal gepakt is, vind ik het wel genoeg en leg ik me languit om mijn heerlijk zachte matrasje ten ruste. Genieten.
Rond het middaguur stap ik dan toch op, nog een laatste snack in de buik en dan langs de kust met omtrekkende beweging een veelvoud van de kilometers van gister af te leggen om even goed op hetzelfde punt uit te komen. Langs het kusteiland dat bij laagwater per ossenkar bediend wordt, en door naar het centrale dorp.
Eens daar beland ik bij Mr. Sakana divecenter, en zonder dat het stel dat de zaak gedurende de winterperiode draaiende houdt echt Engels spreek, kunnen we communiceren en heb ik hier duidelijk wel een goed gevoel bij de opbouw. Morgen zijn ze helaas al bezet omdat er een aantal mensen voor een intro-duik zullen langskomen, maar de dag erna zijn ze helemaal van mij, mocht ik besluiten met de zee in te gaan.
Overnachten vanavond op een officiële camping, draaiende gehouden door opa en oma. Tentje neer prikken en dan nog een stukje rijden, waardoor de drie kilometer naar de supermarkt er ruim drieëntwintig worden. Informatie inwinnen over een bootje naar een afgelegen strand, de zonsondergang vastleggen op de gevoelige plaat en dan calorieën inslaan dus.
Waarneer ik daar net mee klaar ben en vast geniet van een kleine snack vooraf alvorens naar huis en haard terug te keren word ik aangesproken door een vreemde Japanner in jalalba, de islamitische 'jurk'. Een beetje een mafketel, maar wel een vriendelijke, en wanneer ik me een ruim half uur later losmaak uit ons gesprek kan dat pas nadat ik twee rolletjes snoep van hem in ontvangst heb genomen.