Een rondje door de tropen
Sta in de startblokken, wanneer ik bij mama-san toch mar eens besluit te informeren naar mijn pakketje. Bij het noemen van het woord schiet ze uit haar stoel, en haalt ergens een doos te voorschijn. Of dat hem misschien is, want ze wist al niet helemaal voor wie die nou was. Ja zeker!
Even later zit ik dus in vol fietsornaat achter de pc te knutselen met mijn nieuwe speeltje. Kost een paar uurtjes voor ik em doorheb en er een behoorlijke collectie muziek naar verscheept heb. Bijna 20 cd's aan capaciteit en speeltijd van meer dan 50 uur op een enkel batterijtje, als ik de productomschrijving mag geloven. Een absolute verdubbeling, terwijl de verhouding relatief toch dezelfde blijft ten opzichte van mijn oude speler.
Halverwege de middag stijg ik dus op, met het zonnetje op mijn bol en mijn camera's aan het stuur. De eerste dag van de Japanse lente. Door velden en langs paden, droge mangrove bossen en ruige zeeweringen. Een oude versleten telegrafeerpost uit de Tweede Wereldoorlog, kleine shrines verborgen in rotsholtes, vuurtorens en ontspannen verlaten baaien.
Ik doe een poging een ander dive center te lokaliseren, maar faal daar helaas in. Wel geniet ik van azuurblauw water en de zonsondergang op het privé schiereiland van de lokale Club Med.
In het donker aanvaard ik de we terug naar huis, die ineens bijna veertig kilometer korter is geworden. Shoppen bij Max Value en dan bijna nogmaals verdwaald in de stad. Ik weet me echter te herstellen en kom een aantal minuten later netjes bij Hinata uit.
