De zuidelijkste stad van Japan
Eenmaal in Ishigaki hangt er een heerlijk zonnetje te wachten. Welkom in de zuidelijkste stad van Japan!
Wat slaperig, en rustig aan zoek ik mijn weg door de stad. Tourist info is dicht, maar met een beetje hulp kan ik een groot deel van de dingen die ik wil weten ook in de lokale bibliotheek vinden. Eenmaal bij de ferry terminal om naar de vertrektijden naar Iriomote en Yonaguni te informeren, tref ik een dam die een redelijk woordje Engels spreekt, en me nog veel meer verteld.
Ook ga ik meteen op zoek naar mogelijke dive centra. Dit lijkt wat lastiger dan ik gedacht word, en in het enige center waar ze een beetje Engels spreken, Tom Sawyer Diving, voel ik me absoluut niet happy bij de instructor die daar rondloopt. Dat wordt em dus ook niet.
De middag is dan inmiddels al behoorlijk op gang gekomen, dus ik besluit in plaats van een stukje te fietsen en dan te kamperen, maar gewoon op zoek te gaan naar Guesthouse Hinata, waar als het goed is ook een nieuwe mp3 speler op me ligt te wachten.
Duurt echter een eeuwigheid voor ik er aankom, omdat niemand me lijkt te kunnen vertellen waar het guesthouse precies is, en het daarnaast van buiten ook niet geadverteerd staat. Na een aantal keer vragen bij verschillende winkels en een aantal telefoontjes, begint er iemand eindelijk te snapper waar ik moet zijn, en besluit me er maar gewoon even heen te brengen (en dat komt niet vaak voor in Japan). Twee straten later sta ik dus voor de deur.
Was eigenlijk van plan morgen al naar Iriomote te vertrekken, maar wanneer ik ook hier begrijp dat niemand eigenlijk iets weet van het hikingtrail dat ik daar wil gaan lopen, behalve dat mijn beste gok een bezoek aan de touristinfo op maandag is, besluit ik dat plan maar even uit te stellen.
Rustig aan dus, en smikkelen wanneer er een joint-venture tot het bereiden van een pasta met een saus van een reusachtige oester. 's Avonds wordt de vuurdans geoefend, hoog niveau, terwijl toeschouwers op drums slaan of op de didgeridoo blazen. Hippy paradise.
