De winter is voorbij!
Enigszins gaar van boord af, kom twee Japanners op een tandem (!!) tegen, maar communicatie is, vanwege mijn gebrek aan nihon-go en hun gebrek aan Engels, lastig. Ik ga uiteindelijk nog maar even languit in de ferry-terminal, en maak pas wanneer het al lang licht is aanstalte tot vertrek. Mijn nieuwe Japanse vrienden zijn dan inmiddels al vertrokken naar de zuidelijke punt van het eiland terwijl ik eerst noord ga verkennen.
Het is lekker weer, ik fiets bijna weer in het kort (armstukken en beenbedekking in verband met de wind) en geniet. Rustig langs een stijle kustweg, genieten van de tropische omgeving, bananen en papaya planten en nog een heel stel fruitplanten dat ik niet herken, knalrode varens en bont gekleurde vogels (papegaaien?). Op een lekker stukje gras besluit ik even te pauzeren, en al luierend geniet ik van de heerlijke geur van vers gemaaid gras, en de ontspannende warmte. De winter is voorbij!
De mensen die hier wonen lijken die ontspanning ook te voelen. Van nieuwsgierig glurende en verlegen zwaaiende kinderen tot een enthousiast schreeuwende en wuivende oude dame. Buigingen komen me tegemoet vanuit auto's, en het toppunt wordt bereikt bij een kleine buurtsuper, waar een man waar ik eerder een aantal woorden wisselde me een grote zak snoepjes kado doet. Segoi!
In diezelfde super komt ook een hele reeks tips naar voren wanneer ik om de mooie plekjes op het eiland vraag, en zo beland ik tegen de avond aan de zuidelijke kust van de noordoost kaap, in wat eens een rijstveld was, met prachtig zicht op twee 'beroemde' rotsen, de ruige golven die kapotspatten op het omliggende koraalrif en een rood-roze zonsondergang, die vergezeld gaat van een interessante reflectie op een tegenliggende laag van hoogathmospherische bewolking.
