Onderweg naar Amami
Regen. En niet zo'n klein beetje ook. Ik pak mijn spullen in, trek een lading plastic aan, en ga er vandoor. Voel me enigszins schuldig om het feit dat ik de afwas laat staan, maar ook ik ben er niet in geslaagd de gootsteen te ontstoppen, en in een verstopte wasbak wassen maakt uiteindelijk niet heel veel schoner.
Duurt even voordat ik de juiste plek in de haven gevonden hem, en verneem dan helaas dat ik niet van de prachtige deal 'koop een kaartje, doe er een week over om te komen waar je wilt en bezoek alle eilanden er tussen in ook' kan profiteren. De reden: ik heb een fiets bij me.
Dan dus maar een serie losse kaartjes kopen. Komt er op neer dat ik waarschijnlijk bijna 50 euro voor de tocht ga betalen, maar het zij zo, het zou zonde zijn om puur om deze reden al het moois tussendoor over te slaan.
Fiets moet via een ander loket aangemeld en betaald worden en mag ik zelf tussen de containers door aan boord brengen. Word door de laders raar aangekeken, misschien toch niet het juiste moment, maar mag mijn volbeladen ros uiteindelijk op de tweede verdieping parkeren en ga ruim voor wie dan ook aan boord. Een leeg schip voor mij alleen dus.
Het wordt uiteindelijk drukker dan ik verwacht wordt, en de gigantische slaapzaal raakt uiteindelijk toch bijna half vol. Gesnurkt en drankgelach houden me wakker, leuk voor die anderen, maar gezien het feit dat ik om vijf uur morgenochtend het schip die te verlaten, voor mij wat minder.
