Zuidwaarts!
Nog even het laatste deel van The Matrix afkijken (dat ik tot mijn eigen verbazing zelfs nog nooit gezien heb) en dan, tegen enen, eindelijk in het zadel. Word door het hele Riderhouse uitgezwaaid, te veel eer, maar wel leuk.
Ik schiet vooruit langs de kust, met een halve zijwind in de rug, en geniet van de omgeving. Hoe dichter ik bij Cape Sata kom, hoe ruiger en uitgestorvener het allemaal wordt, terwijl er in iedere baai toch weer een vissersgemeenschapje gevestigd lijkt.
Terwijl ik door een halve jungle rijd, staan er naast de weg allerlei bordjes die waarschuwen voor vreemde, voor mij niets betekenende dieren, en uiteindelijk kom ik zelfs nog voor dat het donker is op de meeste zuidelijke camping (furee tento sayto) van het vasteland van Japan aan.
