Tiramisu
Om acht uur snel de deur uit, Robin vertrekt naar haar werk, ik naar Tarumizu (had op basis daarvan gister eigenlijk dat bekende Italiaase desert in elkaar willen zetten, maar zie hier maar eens mascapone te vinden..). Dat pakt echter anders uit, wanneer ik me vijf minuten later realiseer dat mijn batterijoplader nog steeds in de muur steekt. Oei..
Snel begeef ik me naar de eerste de beste telefoon, maar geen verbinding met Robin. Terug naar haar appartement, waar natuurlijk de deur gewoon op slot is. Op naar het stadhuis, internet, en dan een smsje sturen. Natuurlijk blijkt daar dat emailen verboden en geblokkeerd is. Na wat graven in mijn geheugen weet ik daar gelukkig een weg omheen te vinden, maar ook nu nog steeds geen reaktie van Robin.
De oplader en batterijen zijn echter te belangrijk voor me om zo maar achter te laten. Ik besluit dan dus maar te wachten, naar Hemmingway's 'Afarewell to arms' te luisteren (audiobooks, een perfecte tip van Andrew!), en probeer het tegen de lunch nog eens.
Goed nieuws, Robin blijkt een middag vrij gekregen te hebben, en is dus thuis! Zat al met allerlei plannen voor vanmiddag in mijn hoofd, maar dat hoeft nu dus niet, batterijen zijn terug, en Tarumizu is niet al te ver, op de fiets en er naar toe dus!
Befaamde vulkaan Sakurajima is vandaag verlegen en houdt zich verscholen achter een muur van bewolking. Behalve de ruige basis van gestold lavasteen krijg ik er dus niet veel van mee. Jammer, maar over een paar dagen kom ik hier waarschijnlijk terug, dan een tweede kans.
Net na zonsopgang arriveer ik bij de Riderhouse, perfecte plek, ik kan aanschuiven voor dinner, en leg me vervolgens ten ruste op een van de tantami.
