Aso!
Het heeft flink gevroren vannacht, en mijn tent is dan ook veranderd in een iglo. Geeft wat problemen met opbreken, aangezien ik de daardoor dikker geworden massa met mijn dan inmiddels verkleumde vingers nauwelijks in het omhullende zakje krijg, maar uiteindelijk loopt ook dat goed af.
Eenmaal in het zadel gaat het lekker, prachtig weer, en ik schiet lekker op, wellicht dat ik vanmiddag nog wel een bezoekje aan Aso-zan kan brengen, en dan morgen door naar Kumamoto.
Een paar keer bijwarmen in een convenience store, en bij iedere roadstation (daar zijn er uitzonderlijk veel van vandaag) even een korte break. Behoorlijk wt motorrijders op de weg ook, die het allemaal stukken kouder lijken te hebben dan ik.
Vanaf de laatste roadstation verwacht ik een flinke klim, en terwijl ik met een behoorlijk hoge snelheid over een licht vals plat afwacht, kondigt zich ineens de afdaling al aan. Verassing! Ik sjees driehonderd hoogtemeters naar beneden en bevind me dan in de grootste vulkaan krater ter wereld. Om me heen rijst op enige afstand overal wel een muur omhoog; de randen van de krater. Een prachtig gezicht.
Na enig zoeken vind ik de touristinfo, de me melden dat op dat moment de laatste bus naar boven net vertrokken is. Een beetje balen aangezien het vandaag echt prachtig weer is, en de omstandigheden op de berg prima zijn, maar morgen schijnt het net zulk weer te worden, dus ik geniet maar van het spel van licht om me heen en ga opzoek naar het Riderhouse een aantal kilometers verderop.
Kost me enige moeite om het te vinden, maar dat is niet erg, zeker als ik tijdens mijn zoektocht door een aantal pompbediendes in hun cabine uitgenodigd wordt om even op te warmen en mee te genieten van een op hun petroleum brander gebakken rijstcakeje, gemarineerd in suiker en chochu.
Riderhouse welkom en goedkoop, en 's avonds naar een onsen in de buurt. Niet het hoogtepunt waar ik op hoopte, maar desalniettemin een goede opwarmer.
