Wederom rustig aan, overweeg al een aantal dagen het Peace Memorial Museum te bezoeken, alwaar een grote expositie over de atoombom en zijn gevolgen te zien is. Zou aan de ene kant wel graag meer willen weten, maar word aan de andere kant iedere keer dat ik langs het Vredes park en de A-bomb Dome loop al zo triest, dat ik besluit het museum te laten voor wat het is.
In plaats daarvan maak ik mijn fiets eens goed schoon en pak ik mijn bagage vast in. Daarna ga ik opzoek naar een kaart van Kyushu. Nog een hele opgaaf om die te vinden, totdat ik er na een ruime tijd zoeken achterkom, dat ik steeds met een rondje om de straat waarin de boekwinkel zit heen heb gelopen.
Andy en Annemeike zijn vanochtend naar Fukuoka vertrokken en zullen over een ruime week weer terug thuis in Nederland zijn, maar met Michelle, Myriam, Ginger en een onbekende Japanse vertrekken we even goed naar een gezellig cafe voor een retry van het Hiroshimaanse uitgaansleven.
Ondertussen verneem ik via het internet dat Helene en Romain (de Fransen waarmee ik vorige jaar een aantal weken door Syrie en Libanon fietste) zich binnenkort mama en papa mogen noemen. Gefeliciteerd!