Miyajima
Met Andy en Annemeike vertrek ik voor zonsopgang naar het befaamde Miyajima. Juist wanneer we op de boot stappen voor de laatste overgang komt de zon achter de bergen te voorschijn, terwijl de beroemde rode torri vanuit het water op ons toevlamd.
In alle rust tussen de vele hertjes door, en genieten van de tempels en torri, die vanwege hoogwater nog eens extra mooi zijn. Andy legt zich vervolgens toe op een cursus hertengymnastiek, terwijl Annemeike en en ander probeert vast te leggen met haar prachtige Miyama.
Wanneer we uitgespeeld zijn, is het tijd om zelf ook wat in beweging te komen. Gedrieen zweten we ons omhoog naar de ruim 500 honderd meter hoge berg die het heilige eiland siert. Onderweg grappen we over de met rugzak en al volledig uitgeruste Japanner, die eenmaal boven voor nog meer amusement zorgen, als ze aldaar een volledige kampeeruitrusting uit weten te laden voor de bereiding van een picknick.
Eenmaal beneden is het stervensdruk, en kan je over de koppen van de mensen lopen. Daarnaast is het hoge water verdwenen, en staat er enkel een plasje modder om tempels en torri. Zijn wij even blij dat we hier vanochtend vroeg al waren!
Vergezeld door Michelle vertrekken we 's avonds naar een okonomiyaki restaurant, een soort van noedel-omelet waar Hiroshima om bekend staat. Onze kok is een funky oma, compleet met paars haar, en hippe zonnebril en knalroze nagellak.
Lekker eten, biertje erbij, en dan naar bed.
