Koud!!
Netjes sta ik om zeven uur weer buiten. Niet zo veel geslapen ls had gemoeten, en met harde licht en redelijk luide achtergrondmuziek ook niet echt ideaal. Wel de moeite van herhaling waard, maar dan moet ik even op dat soort dingen letten. Daarnaast begreep ik dat er vaak ook een douche aanwezig moet zijn, iets wat hier ontbrak.
Rond zonsopgang arriveer ik bij het kasteel, en geniet van het licht, de kleuren, en de opgewekte mensen om me heen. Niet een die vergeet een ander een vriendelijk ohaio te wensen.Ik ontbijt wat, doe boodschappen, en ga dan voor een laatste keer bij het station langs. De dame die daar werkt had me beloofd uit te zoeken wat de vertrektijden voor een aantal kleine ferries in de Inland Sea waren, en dat heeft ze ook keurig gedaan. Top.
Het mooie zonnige weer heeft binnen een anderhalf uur helaas plaats moeten maken voor veel wind, en een miezerregen. Was ik gister nog zo opgetogen over hoe fijn het weer nog was, vandaag krijg ik de volle lading. Wind tegen, met bijtijds een gevaarlijke rukwind tussendoor, regen, hagel en sneeuw, en een flinke kou.
Ik zwoeg mezelf omhoog door een mooi landschap dat er niet echt in slaagt mijn interesse te grijpen, en ben opgelucht wanneer ik even na zonsondergang eindelijk bij het road station arriveer dat ik als einddoel voor vandaag had geformuleerd.
Eenmaal daar blijkt er eigenlijk niet veel te zijn waar ik naar uit had kunnen kijken. Het winkeltje verkoopt me een gestoomd broodje en gaat dan dicht. Een oninteressante parkeerplaats, veel asfalt en beton, en geen grasprietje te bekennen. Wel is er eventueel een jeugdherberg of een hotel, maar beide zijn vijftien kilometer verderop in een andere richting. Ik heb het verschrikkelijk koud en het sneeuwt weer. Ik overweeg het gehandicapten toilet toe te eigenen, maar dan valt mijn oog op een klein schuurtje, waar ik mezelf uiteindelijk in installeer.
De hele nacht lig ik te vernikkelen van de kou, in mijn slaapzak met al mijn kleren aan. Waar ben ik in Godsnaam mee bezig?
