Vandaag eindelijk eens wat tijd om te praten, en voornamelijk afscheid te nemen. Treurig.
Pa en ma komen natuurlijk weer langs voor het eten en pa blijft wederom slapen, ach ja, het zal wel, arme mensen dat ze hun dochter op 28-jarige leeftijd nog steeds niet los kunnen laten. Ik klets het grootste deel van de avond met gaste nummer twee, de Italiaanse Marcella. Gezellige meid, en een natuurkundige die iets te melden heeft.
Wanneer iedereen in bed ligt, eindelijk weer even een momentje alleen met Mayumi.