De dag begint met frustratie en een glimlach op mijn gezicht. Mayumi mag van haar vader de nacht niet doorbrengen in haar cafe zolang het nog niet af is en al helemaal niet wanneer er ook nog jongens blijven slapen. Drie Jappanners, de van oorsprong Hongaar Istvan en ik brengen dus gezamelijk de nacht door, totdat een van de drie Jappanners besluit om na een erg korte nacht om zeven uur 's ochtends naar zijn favoriete tv-show op zijn telefoon te kijken. In het midden van onze slaapkamer, en gepaard met de nodige alarmen en piepjes natuurlijk. Kan hem allemaal niks schelen. Istvan flipt daar dus een beetje van, een hoop constanatie en het dreigement de ding via het raam te doen verdwijnen, maken hem uiteindelijk besluiten het geluid maar uit te zetten.
De twee andere verdwijnen, Istvan en ik zetten ons aan de afwas, en de derde Jappanner blijft in de weer met zijn telefoontje. Tegen twaalven komt Mayumi uiteindelijk te voorschijn, maar geen tijd, want opa komt op bezoek. Een vriendin van haar komt echter langs om met ons de stad in te gaan. Met z'n drieen goeie lol, mooi Nara, tempels en hertjes, ondankt het niet al te beste regenachtige weer.
Met Istvan zet ik vervolgens een maal pannenkoeken neer. Spek en kaas, een onze speciale variant met appel, banaan, chocola, slagroom en de lokale fruitlikeur. Smullen met opa (prachtige man), haar ouders, vriendin en Mayumi zelf natuurlijk. Iedereen 's avonds weer naar huis, en Istvan en ik blijven samen achter.
Een beetje raar gevoel houden we er wel aan over. Hebben het prima naar ons zin, maar nu al ruim vierentwintig uur bij iemand te gast waar we nog nuawelijks een woord mee gewisseld hebben. Mystery girl.
