Vluchten voor de vorst
Gister er ook achter gekomen dat er een behoorlijke weersomslag met veel sneeuw zit aan te komen voor de gebieden hier boven in de Japanse Alpen. Beneden aan de kust is het weer echter stukken beter, met zon en lekkere temperaturen. Geen extra dagje Takayama dus, maar proberen snel af te dalen naar beneden en een stiekum verlangen voor de avond al in Gifu te zijn.
Takayama uit langs het clubgebouw van een grote sekte, gouden dak met een rode bol er op, zonnewielen op de muur, die klaarblijkelijk expres, regelmatig ook in spiegelbeeld zijn weergegeven, hakenkruizen dus. Dit gecombieerd met zespuntige (Davids)sterren die op twee toren voor de ingang prijken, doen me begrijpen waarom sommige mensen twijfelen of de motieven van deze groep wel helemaal kosjer zijn.
Langs een smal weggetje de bergen in. Langzaam klim ik door een landschap dat het stadium herfst net gepasseerd is, en bereik ik de pas op 1100 meter. Net op dat moment begint het licht te hagelen en sneeuwen. Half twaalf. Verassend hoe goed het weerbericht was, dat vanaf twaalf uur sneeuw voorspelde.
Ik ben echter in de volgende vallei, en even later breekt de zon weer door, die later overgaat in een strak blauwe hemel. Heerlijk fietsen, mooi landschap, en het wordt steeds warmer. Op 1100 meter was het twee graden, tegen de tijd dat ik 's avonds mijn tent opzet is het een graad of tien. Niet helemaal door naar Gifu dus, want een kilometer of tien voor de stad vind ik een mooie kampeerplek in een boomgaard.
