Stroopwafels
Boek gaat uit, interessant verhaal, maar niet echt goed geschreven, het leest een beetje als een krantenartikel, maar dan 200 pagina's lang.
Nu wel contact met Melanie, leuke meid, maar blijkt in Aomori te wonen, dat haal ik dus niet meer voor vanavond.
Ik ga de stad in, verwarrend nog steeds, maar vind mijn kaart, en hang nog wat rond. Een supermarkt die ik binnenloop verkoopt zo waar Hollandse stroopwafels! Tegen de tijd dat ik weer thuis kom is Greg daar ook weer, met een mooi verhaal over zijn tocht naar Morioka.
Samen dit maal naar een Indisch restaurant. Prima kwaliteit, maar volgens Greg zoals altijd, compleet uitgestorven. Een rondje de stad in, biertje voor mij, en thee voor Greg (Jappanse wetgeving kent een zero-tollerance beleid voor alcohol in het verkeer), en we kletsen heel wat af.
