Ondanks mijn moeheid ben ik vroeg in de morgen toch al weer boven water. De zon is mijn wekker, ik kan het ook niet helpen. Greg slaapt echter heerlijk uit, en komt pas rond het middaguur naar beneden strompelen.
Aangezien hij twee dagen vrij heeft leek het hem wel wat een stuk naar het zuiden te liften en te zien wat er daar te beleven is. Als ik wil mag ik lekker in zijn huis verblijven, daar vertrouwd hij me wel in. Daarnaast heeft hij voor het weekend plannen om naar Oma te trekken, om daar een festival bij te wonen. Ook ik ben daar van harte welkom, en kan onderweg daarheen bij een aantal vrienden van hem verblijven.
Prima aanbod natuurlijk, maar ook wel jammer, had juist wel zin in een beetje gezelschap. Neem me dus voor de stad in te gaan op zoek naar een kaart en internet en morgen te vertrekken.Internet is snel gevonden (alhoewel niet ideaal), en wanneer ik na een paar uurtjes buiten kom begint het al donker te worden. In de schemering vergis ik me in de weg naar het centrum (denk ik), en besluit na een aantal rondjes de lokale supermarkt binnen te duiken, en terug te gaan. Die kaart komt morgen wel.
Bij Greg thuis een uitgebreide uitnodiging voor een verblijf bij vriendin Melanie, maar hij heeft er niet bijgezet waar ze woont. Bellen blijkt problematisch, moet helemaal naar het station terug voor de dichtstbijzijnde telefooncel, en ook hier voice-mail. Jammer.
De avond breng ik al lezend door. Nieuw boek met Greg geruild, een verhaal dat verteld over een jongen die door Amerika reisde en door uithongering aan zijn einde kwam terwijl hij de wildernis van Alaska probeerde te doorstaan.