Kori, misu, oju, neto, joki
Terwijl ik rustig met mijn ochtendritueel bezig ben, komt er ineens een auto over het weiland aangereden. Verrast kijk ik uit mijn tent en zie en boer vergezeld door agent aan komen lopen. Oeps. De ordehandhaver staat al voor mijn tent, snel bedek ik mijn nog schaars bekleede lichaam. Of ik even wat kleren aan wil trekken en naar buiten wil komen.
Snel in wielerkloffie, buigen en een vriendelijk 'ohaio' dus. Verwacht een vermaning te krijgen voor het feit dat ik ongevraagd om de man zijn land heb overnacht, maar zodra hij ziet dat ik gajin ben hoeft het ineens niet meer zo. Naam, adres en geboortedatum willen ze nog wel weten, maar dan is het goed. Wijs nog even naar mijn fiets, maak van het feit dat ze Nederland niet kennen gebruik, pak klein kaartje en vertel meteen ook maar even hoe ik gereisd ben. Ik beloof met een uurtje vertrokken te zijn, en met elkaar lachend rijdt het tweetal weer weg.
Inpakken, ontbijten en wegween dus, paar heuveltjes over, en voor ik het weet sta ik al in Abashiri. Wel nog even een stukje netjes over een fietspad, beste goede kwailiteit eigenlijk. Mooi glad asfalt, vervuilt met blaadjes en takjes, maar het geknisper onder mijn banden werkt eerlijk gezegd eerder sfeerverhogend.
Even langs Abashiri Prison, het Alcatraz van Japan, dan door naar de supermarkt voor lunch en een niet al te behulpzame toerist information. Voor het eerst een Rider House in, eigenlijk zo slecht nog niet. Houten bijgebouwtje bij een pension, chemisch toilet en water, verder niks, maar in het pension zelf lekker in bad en gastvrije ontvangst.
Ik leer een nieuwe serie Japanse woordjes; kori, misu, oju, neto, joki (ijs, koud water, warm water, kokend water, stoom), met -ki in het laatste woord in dezelfde betekenis als de universele levensenergie, chi, hetgeen weer resulteert in koki (adem) en kuki (lucht). En zo staat alles weer met elkaar in verbinding..