Pachinko
Jessie gaat er vandoor, op naar Otaru en Tokyo, en daarna backpacken in Thailand. Hopelijk niet al te veel problemen vanwege de recente revolutie. We begeleiden haar naar een liftpunt een stukj verderop, en binnen een half uur stopt er iemand om haar mee te nemen. Mazzeltje, want ze zat al op een behoorlijk strak schema mocht ze de boot in Otoru willen halen.
Ken en ik de stad in, shoppen voor ansicht kaarten (Ernest alvast gefeliciteerd!) en een kookboekje voor Yoko. Is Ken het niet mee eens, maar ik denk er anders over, ze houdt duidelijk voor koken, en wil haar gewoon iets terug geven voor al haar goede zorgen. Ze is er inderdaad helemaal blij mee, en nog dezelfde avond staat ze alweer in de keuken om een aantal recepten uit te proberen.
Ook nog even langs bij een Pachinko theater, massa`s gokkende mensen, en een lawaai om gek van te worden. Een trieste bedoeling eigenlijk, een grote groep gokverslaafden die er lol in zien stalen kogeltjes door een machine te gooien in de hoop daarmee vervolgens een fruitmachine aan te zwendelen. Pling, klank, boem, de decibellen vliegen om je oren, mensen houden er naast een grote bankschuld dus ook nog eens een gehoorstoornis aan over..