Eric is een held
Vroeg weer op, geen sauna sessie dit keer, maar snel aankleden en een croissantje naar binnen. In de ochtendspits benader ik Busan, en sta enkele uren later, precies zoals ik met Eric afgesproken had, voor de 2001 Outlet store in de wijk Haeundae.
Eric is een held. Net afgestudeerd in Canada, nu relax Engelse les aan het geven in Busan, om zijn studieschulden af te betalen, maar, belangrijker, flink te feesten. Want dat is de realiteit voor de meeste leraren hier. Weinig werken, maar veel geld, leven als een statussymbool.
Binnen minuten ben ik meer dan welkom in zijn kleine apartement, en even later zitten we al met een aantal vrienden aan de lunch in een restaurantje verderop. Hij verdwijnt naar werk, ik doe maar waar ik zin in heb, en krijg de beschikking over zijn sleutelbos.
Downtown Busan dus. De ferry naar Osaka die op de planning stond besluit dat ik 40 dollar voor mijn fiets moet bijdragen. Buiten proporties natuurlijk, en daarnaast verdwijnt ineens de 50 euro voordeel die ik middels een gekke fiets/ferry combinatie had kunnen behalen. Ga dus door naar de concurent, vraag de prijzen naar Shimonosaki en Fukuoka, en trek me terug voor beraad.
In Busan vind ik in een boekhandel zowaar een compleet Engels-talige reisboeken afdeling, trakteer mezelf op een taalgids en guidebook voor Japan, en laat dan mijn oog op 'De alchemist' van Paul Coelho vallen. Toeval? Dat denk ik niet. Die verdwijnt dus ook in mijn boodschappenmandje.
's Avonds met Eric en zijn vrienden de stad in, lekker eten en behoorlijk aan de soju. Drink iets meer dan goed voor me is, en val languit op de bank van vriend Shawn is slaap, om midden in de nacht gedesorienteerd wakker te worden wanneer die met zijn scharrel naar binnen komt strompelen. Ik draai me maar om en slaap verder.
