Chillen in de sauna
Vroeg opstaan en klaar maken voor een vreemde dag. De boot naar Ulluengdo vertrekt om negen uur, en daarvoor moet ik eerst nog bijna veertig kilometer trappen. Met een gele hemel achter me tent in pakken en kwart voor zeven weg, half negen in Mukho, maar de haven is een ander verhaal. Zoeken en rondjes rijden om even voor negenen te arriveren en er achter te komen dat de boot gecanceld is; het schommelt te veel op het water.
Prijzen zijn ook belachelijk, 45 dollar voor een enkeltje van drie uur, ga ik een haven verderop dan komt daar nog eens tien dollar bij. Wil Ulluengdo graag zien, maar dit gaat me toch een beetje boven mijn budget. Ontbijten en plan veranderen dus.
Besluit de lokale tourist info nog maar eens te raadplegen betreffende transport naar Japan en even wat surfen, niet veel helpvol, maar al surfend komt er ineens een Jappaner binnen die me wel wil helpen. Even later dus prima de informatie die ik zocht, netjes met stickers en plaatjes erbij. Enige wat rest is in Pusan wat treintijden zoeken, en dan is mijn planning compleet.
We kletsen nog wat verder, en krijg de mega tip dat overnachten in een sauna nog zo slecht niet is. Relatief goedkoop, lekker chillen en prima overnachtingsplekken, heel gewoon. De tijd tikt voort, ik nodig hem uit voor lunch, hij wil me per se zijn sauna nog even laten zien, en ik besluit maar gewoon hier te blijven, zo'n Koreaanse sauna experience wil ik ook wel eens meemaken.
Omkleden en samen de haven in, wat eenmaal sauna in betekend niet meer op hetzelfde kaartje naar buiten, dus die bewaren we voor vanvond. Langs de visafslag, alles zwemt hier nog vrolijk rond in aquaria en wordt op verzoek live geslagd. Grote krabben van twee kilo, dobberende inktvissen, een veelvoud aan schelpachtigen en wat al niet meer.
Kijken is kopen, denkt men hier, en mijn Jappanse vriend heeft wel trek, maar de prijzen zijn een ander verhaal. 30 dollar voor een maaltje vis, dat is niet mis. Gelukkig zijn Koreanen ook erg proefvriendelijk, en krijgen we regelmatig restjes kimsi en gedroogde vis aangerijkt.
Aanschouwen een Mah Jong-achtig kaartspel dat natuurlijk met de nodige drank en gokinzet gespeeld wordt, en proberen van gedachten te wisselen met de lokale havenbewoner, handig zo'n tolk, maar de beste man spreekt dusdanig binnensmonds dat het beperkte Koreaans van mijn tijdelijke reisgenoot er ook niet veel mee kan.
Dwalen naar het stadscentrum gaat over in verdwalen, hoe reed de bus ook al weer? Twee meisjes uit het laatste middelbaar willen wel helpen en lopen ons de goede kant uit. Een van hun toch wel een beetje stout, wachten tot vriendje haar een gouden kettinkje geeft en het dan uitmaken. De school uniformpjes die wij wel lief vinden vinden zij maar niks, dat heeft toch niks met mode te maken!
We worden na de nodige omzwervingen afgezet bij een barbeque restaurant, gourmetten zoals wij dat thuis zouden noemen. Goed te eten, en nog beter de salades zijn gratis en zo veel als je maar lust. Prima manier om weer eens wat vitamientjes binnen te krijgen, en de kimsi smaakt weer perfect. Biertje in de supermarkt en stukje rijstcake erbij, en dan is het sauna tijd.
In blote gat naar binnen toe, en niet dat geneuzel met die eeuwige handdoek om je middel zoals in Syrie, en wassen, scheren en zweten maar. Daar was ik na een weekje zonder zeep wel aan toe. Heerlijk ontspannen in de door de sauna geleverde piyama, even een kijkje in de ice room (ja, daar vriest het dus echt), en slapen op een rieten mat doorvlochten met jade. Perfect.
