Heerlijk zwieren
Ongecompliceerd mooi slingert de weg verder. Rivierdal na rivierdal, stuk voor stuk liefelijk vloeiende stroompjes, omgeven door eindeloos glooiend dennenbos. Heerlijk. Precies het soort wegen waar je in Belgie en Frankrijk altijd naar op zoek bent, en die, als je ze eenmaal gevonden hebt, altijd maar enkele kilometers blijken te duren. Hier niet. Het gaat maar door.
Lonely Planet schrijft dat er vooral hier, en voornamelijk in de zomer, een legio aan mogelijkheden tot 'white water rafting' is. Zal mij benieuwen, want meestal betekend zomer een lager waterpeil, en de rivieren waar ik de afgelopen dagen langs reed waren nou niet echt waterspetterend spectaculair. Maar goed, toch maar eens kijken, zit per slot van rekening aan de andere kant van de wereld, dus wellicht dat dingen er hier een beetje anders aan toe gaan. En inderdaad, raftingcentra genoeg, maar nauwelijks water. Toch nog een bootje gezien, maar dat was volgens mij meer een riverhike (zoals ik die afgelopen jaar in Albanie maakte) dan een echte rafting experience.
Tegen het eind van de middag een bos op wielen. Gigantische bomen, achter in de vrachtwagen onder begeleidinng van een blije easy-listeningachtige tango. Ik ontferm me ondertussen over een heerlijk plekje rivierstrand, en neem dit maal wel een frisse duik in een prive poel.
