Vanuit mijn veldje recht naar boven, gevolgd door een afdaling die aan kutrzschwung doet denken; steil naar beneden met een heleboel kleine bochtjes. Deze heerlijke weg krijgt nog een extra touch doordat de Koreanen in steile afdalingen iedere twee meter een grote dikke streep op de weg zetten, die zo zijn repercussies heeft op het stuurgedrag van mijn fiets.
Even langs een heerlijke rivier, en dan ineens een bospad in, bestraat met wegkruimelend beton op de beste plekken. Kost een paar zweetdruppeltjes, maar dan heb je ook wat. De rivier komt terug, prachtige kampeerplekjes, en de laatste toeristen die proberen een maaltje forel bij elkaar te vissen.
Was van plan deze rivier tot zijn bron te vinden, maar vind het juiste pad niet, dus dan maar over de grote weg. Plantages van graan en aubergine, lunch bij een kleine supermarkt, koekjes, en net wanneer die op zijn komt de broodbus voorrijden.
Alle helingen lijken hier precies tien procent te zijn, mag ik de bordjes geloven. Soms echter minder, en zeer vaak een stuk meer, ik gok zo dat het lokale bestuur groepskorting kreeg bij aanschaf.
Nog een onerwacht stukje snelweg (kan er op de kaart nog maar niet uit welke wegen nou precies druk zijn en welke niet), en dan sla ik af richting mijn eigen waterstroom. Heerlijk kamperen, maar voor nog een stukje zwemmen heb ik nu echt geen puf meer, bek-af van al dat klimmen.
