Aankomst in Zuid Korea!
Al vroeg ben ik wakker, na een prima nacht in de heerlijk zachte kooi die ik toegewezen heb gekregen. Helemaal niet slecht deze boot. Volgende keer neem ik dus maar gewoon een berg vieze kleren mee voor de gratis te gebruiken wasmachine, en een heerlijk dikke handdoek om van de douche te kunnen genieten.
Tegen negen varen we have van Incheon binnen, om vervolgens bijna een uur in de sluis door te brengen. Te vroeg, dus we komer er nog niet in. Na tienen eindelijk afladen, mijn fiets heeft de nacht in de container goed overleefd, op een doormidden gescheurde foam-cover op het stuur na dan.
Dan hetzelfde geneuzel als gister, over een veel te steile trap naar beneden, en de bus in. Probeer nog even gewoon achter de bus aan te fietsen, maar de aggressieve reakties die dat bij de attendant uitlokt, doen me toch besluiten dat dat niet zo'n slim idee is. Tillen en manouvreren oor een ritje van honderd meter dus. Beetje onzinnig, maar met de burocratie valt wederom niet te spotten.
Douane geen probleem, afgezien van de enorme rij Chinezen voor me dan, kaartje bij de touerist info, en rijden maar, op naar Gimpo. Denk ik. Wil namelijk eerst een telefoonkaart kopen om Dawn van mijn komst te vewittigen, maar de pinautomaat weigert me van dienst te zijn, en zonder liquiditeiten begin je ook zo weinig. Ruim twee uur zoeken en frustraties in Incheon volgen, totdat ik het maar gewoon opgeef. Fietsen met die hap, want anders kom ik nooit in Gimpo.
Bij een tankstation aller vriendelijkst geholpen, mag telefoon lenen en bel Dawn alsnog. In stortregen maak ik nog een omweggetje over een fijne heuvel, en verbaas me over van alles en nog wat. Hoe schoon het is bijvoorbeeld. Ondanks dat ik over drukke wegen rijd, geuren de bomen en bladeren onophoudeijk, en heb ik eens geen vieze zwarte lagen op mijn armen zitten. Daarnaast de hoeveelheid neon kerkkruizen die her en der neergeplant zijn, en de aanwezigheid van grote hoeveelheden Amerikaanse concerns. McDonalds, KFC, Dunkin Donuts en Star Bucks zijn weer overal aanwezig. Doet een beetje aan Dubai denken, maar dan met een stukken betere sfeer.
Kom in Gimpo stom toevallig een paar vrienden van Dawn tegen, en vind Dawn zelf onder een afdakje van de lokale ijsboer, terwijl de regen met bakken uit de hemel komt.
Snelle douche, en dan is het party-time. Een aantal van Dawn's vrienden zal namelijk binnenkort het land verlaten en dat afcheid moet gevierd worden. De lokale brandy, soju genaamd, wordt met volle teugen gemixt, en daarna maken we uitgaansdistrict Itaewon onveilig, waar ik rond middernacht uiteindelijk een hoognodige pintransactie weet te voltooien.
