Shaolin Kung Fu
Dus terug naar Shaolin. Stadsbus in die die ricthing op gaat, met de instructie bij het busstation over te stappen. In plaats daarvan blijven we tot eindpunt zitten, broodje d'r bij, lekker ontbijten.
Bij eindpunt, een paar kilometer voor de tempel willen we overstappen op het volgende busje, maar we worden aangesproken door een bestuurder van een mini-busje. In eerste instantie negeren we hem, maar vragen toch terloops naar de prijs. We begrijpen dat we voor twee Yuan per persoon meemogen, dubbel-checken nog een keer voor de zekerheid en stappen dan in.
In de bus een beetje twijfel, zei hij niet toch stiekum 20? Rijder blijkt daarnaast een beetje irritant, eerst nog vriendelijk een flesje water aanbieden, maar daarna wil hij doodleuk een verkeerde afslag naar een andere tempel nemen. Nee zeggen wij, rechtdoor naar Shaolin, dat is waar we heen gaan. Vervolgens wil hij ons laten inchecken bij een hotel om de hoek. Nee!
Uiteindelijk toch bij de Shaolin tempels, tijd voor methode Egypte. Vier Yuan al in de hand, uitstappen, geld overhandigen en weglopen. Zoals verwacht een grote scheldcanonade en een boel stennis van zijn kant, maar wij lopen door. Zo wordt de oplichter zelf opgelicht..
Een massa geld schuiven bij de ingang, studentenkorting wordt weer doodleuk geweigerd, zoals de trend lijkt te zijn bij alle grote toeristische attracties hier in China. Achter onze rug de openingsceremonie, en dan en masse het complex binnen.
Links van ons grote groepen jonge jongens op een moddervlakte in de schaduw. Een leger. Een geheel, geen individuen, samen bewegen, samen knikken, luisteren naar de meester en marcheren over het veld.
Eerste stop is het demonstatiegebuw voor een mooi showtje Kung Fu. Toeristenparadijs, met ongelukkige gezichten, veel te veel dure camera's en duwende Chinezen die menen dat het geen punt is over je heen te lopen, terwijl je aandachtig voorovergebogen op je stoel de voorstelling probeert te volgen. We blijven dus ook nog maar even zitten voor de volgende ronde.
Voor onze neus slaan verschillende studenten stokken op elkanders ruggen kapot, laten ze hun vaardigheden met verschillend wapentuig zien, doen ze voor hoe de verschillende kata's uiitgevoerd dienen te worden volgens onder andere de monkey en tiger-style. Als toegift een prachtige demonstratie van de Hard Qi Gong, een ijzeren staaf wordt op het hoofd gebroken en een balon achter een glazenplaat wordt middels een pijltje uit elkaar gespat zonder ht glas te breken.
In de tuin verschillende buitenlandse studenten die hun pasjes oefenen, en wij gaan door naar de tempel. Mooie plaatjes, en achtergrond informatie van een jonge Chinees die graag zijn Engels wil verbeteren. Zo komen we te weten dat de eerste descipel van Meester Damo, de grondlegger van Kung Fu, zijn hand afzette om Damo te overtuigen hem zijn kennis te overtuigen. Uit respect voor dit offer mediteren de Kung Fu strijders tot op de dag van vandag met slechts een hand, en bedekken ze slechts de helft van hun bovenlichaam.
Ook hier de mogelijkheid tot het zien van een mooie demonstratie, maar daar zit een behoorlijk prijskaartje aan. Hetzelfde geldt voor een aantal mooie hikes in de omgeving. Morgen terugkomen is geen optie, want zonder toegang tot de tempel is het onmogelijk de tracks te bereiken. All about the Benjamins en dat is een beetje jammer. Prachtige plek waar interessante dingen te zien zijn, maar veel en veel te duur in verhouding tot wat je er voor terug krijgt.
