Paspoort naar PSB, ontbijten met noodles en de rest van de dag uitzingen. Zo brutaal geweest om aan mevrouw agent nog wat bezienswaardigheden te vragen, waarop ze me een simepl kaartje van de stad voortekende.
Ga weer op zoek naar een park, dat beviel we gister. Krijg ruzie met een of andere guard bij de deur wanneer ik naar binnenloop, en kom er dan achter dat ik een toegangskaartje moet kopen. 20 yuan. Afzetterij. Maar goed, favoriete park van de agente dus, slikken en maar gewoon schuiven.
Park is wel aardig, en blijkt eigenlijk de grond van het paleis van eenoude dynastie te zijn. Veel water en taoistische landschapsarchitectuur. Een Manchu Pichu-achtige traptempel in het midden, het huis van de koning. Er achter verschillende soorten tuinen, kunstige geknipte struiken in de vorm van dieren en tempels, een stenentuin, lelietuin, pruimentuin, en nog meer.
Claim uiteindelijk een plekje onder een schaduwrijke treurwilg, en ga maar weer lezen. Iets meer dan 24 uur na het opslaan van de eerste pagina is het boek op. Had duidelijk niet veel nuttigs te doen..
Poog een stukje verder nog een middagtukje te doen, maar word half opgevreten door een mierennest. Jeukend dus maar weer de stad in, hapje eten, en paspoort terug vinden.e direkte bus terug naar Louyang die me beloofd was bestaat niet. Zelfde langzam weg terug dus maar, en als klap op de vuurpijl motorpech voor de toch al langzame bus terug naar Zhangzhou. Na een half uurtje meegenomen door een collega, en dan meteen door op de aansluiting naar Luoyang. Tien uur weer terug aldaar en dat is maar goed ook.
'Papa' was namelijk behoorlijk ongerust over mijn plotselinge verdwijnen, had zelfs een tolk gezocht om Linda te vragen wat er nou precies aan de han was, en haar de avond ervoor op 'huisarest' gezet (ofwel,om acht uur de deur al op slot).
Bijkletsen en pitten, want ik ben behoorlijk op van al dat bussen.
