Een dagje PSB
Maandag, en tijd om te doen waarvoor we naar dit kleine provincie stadje zijn gekomen; ons visas verlengen. Half negen bij de PSB en alles lijkt volgens plan te verlopen, papiertje invullen en paar dagen wachten, totdat de mevrouw achter de balie mijn visum ziet Ze meent namelijk mijn double-entry te gaan cancelen zodra ik een verlenging aanvraag. Grote onzin natuurlijk, maar goed wat doe je dan?
Ik overdenk mijn situatie, reken mijn planning nog eens door, en word een beetje gestoord van de manier waarop ze me probeert te pushen. Net als ik op het punt sta toch maar toe te geven (jammer van mijn tweede entry dan maar), maakt ze een vereerde opmerking. Wegwezen hier dus.
Linda blijft in Luoyang, terwijl ik besluit mijn geluk elders te proberen; hoofdstad Zhengzhou of toeristenstad Kaifeng. Geld pinnen, klein rugzakje pakken en taxi racen door de stad. Bij busstation staan net de bus naar Zhengzhou klaar voor vertrek, da's mooi, inspringen en wegwezen.
Lekker lezen in de bus (The Kite Runner van Khalied Husseini; aanrader!), en even later in Zhengzhou; niet twee uur later zoals me beloofd was, maar pas na drie. Ben echter overtuigd dat ze me zullen gaan helpen hier, dus zet koers naar het volgende PSB station.
Lopend door de stad een rare ervaring. Kleine winkeltjes langs de straat met behoorlijk sexueel getinte plaatjes en reclames voor condooms. Da's raar, zoiets ben ik niet gewend van China. Richt mijn blik even naar een meisje dat verkoopster lijkt te zijn, maar even later heb ik dus een hoertje achter me aan. Zegt iets tegen me in het Chinees, ik loop door, ze laat me met rust, en later realiseer ik pas wat ze van me wilde.
Paar uurtjes relaxen en wachten in het park en dan naar PSB die met lunchpauze waren (ambtenaren, dus die mogen van 12 tot 3 precies doen wat ze zelf willen). Ik weet mijn situatie uit te leggen, ze zeggen uiteindelijk toe dat ze mijn oorspronkelijke visum niet ongeldig zullen maken, maar ik moet wel drie keer zo veel gaan betalen als normaal, en een overnachting in een vier-sterren hotel regelen, en zo niet, dan met de hoteleigenaar persoonlijk langs komen. Die randvoorwaarden staan me ook niet aan.
Door een doorwekende stortregen zoek ik mijn weg dus terug naar het staton, de bus naar Kaifeng. In de bus komen is nog een hele toer, aangezien ik op een of andere manier een kaartje verkocht ben voor de bus die een half uur later vertrekt. Uiteindelijk mag ik toch mee, en maar goed ook, want deze rit blijkt ook ruim het dubbele van de voorspelde tijd in beslag te nemen.
Bus uit, taxi in, 200 meter racen (waarschijnlijk mijn kortste taxirit ooit), PSB Kaifeng in. Leuke jonge meid helpt me, spreekt redelijk goed Engels, maar ook hier willen ze mijn visum cancelen, maar zijn ze wel al morgen klaar met het produceren van mijn nieuwe stickertje. Zinloos om me nog verder te verzetten, vul de papiertjes in, en ga opzoek naar hotel. Neem op aandringen van het meisje van de PSB mijn paspoort weer mee, dat zal ik vast nodig hebben bij het regelen van mijn overnachtingplek, dus dat mag ik morgenochtend komen brengen.
Beland in een leuk hoteltje, letterlijk omgeven door een gigantische nachtmarkt, leuke sfeer dus, en niet lang zoeken naar een lekkere hap.
