Aan de wandel
Vandaag schijnt er een dorp verderop nog een keer hetzelfde tafereel dat we gister ook al zagen georganiseerd te worden. We hebben eigenlijk wel een beetje zin in een beetje rustig aan vandaag, dus we doen het op onze eigen manier.
Ontspannen niks doen en tegen het eind van de middag de rivier in. Binnen de kortste keren omgeven door een grote groep jongens, iets waar vooral Martina zich niet echt prettig bij voelt. Een stuk verder op dus nog eens proberen.
Op een (naar ons idee) onbereikbare plek slaan we dus voor de tweede keer kamp op. Echter binnen een half uur weer gelach vanuit een hoek, en langzaam komt daar ook weer een groepje jongens te voorschijn. Stiekem met een telefoon foto's maken en met een dikke snikkel toekijken hoe twee mooie Tsjechische dames in hun badpak aan de rivier liggen.
We hebben er genoeg van. Madla doet een poging tot wegsturen in het Tibetaans, maar uiteindelijk ga ik maar gewoon in het Nederlands verhaal bij ze halen. Hoewel ze niet willen begrijpen komt de boodschap meer dan duidelijk over; wegwezen jullie! Een kwartiertje Nederlandse frustratie en dan hebben ze het wel gezien, en met de staart tussen de benen druipen ze langzaam af.
Wij genieten nog even van het water, maar dan komt ook dat voor ons tot een einde. Martina gaat braaf haar lessen voor morgen voorbereiden, terwijl Madla en ik nog een berg in de buurt besluiten te beklimmen.
Pad omhoog is saai, maar uitzicht prima, lekker chillen bovenop, en dan, net na zonsondergang naar beneden. In het duister over een ander zandpad dat bijna wit licht afgeeft, maken we redelijk voortgang. Dreigend weer in de lucht, de eerste druppels wanneer we bij een hoofdweg uitkomen, maar dan ook net een taxi die ons wel wil meenemen. Komt goed uit.
Op zoek naar een snee boter bij vriendin Sibyl, en dan naar huis met een portie noedels onder de arm. We moesten in ruil voor boter trouwens wel beloven morgen een hapje te komen koken, dus het programma voor morgen staat bij deze ook al vast..