Feest!
's Ochtends vroeg op weg door de stad dus. Kan de school van de twee Tsjechische meiden niet meteen vinden, en rijd dus tevergeefs het hele dorp door. Zoeken en kllimmen, en de tijd tikt weg. Uiteindelijk dus maar terug, en ook de tweede keer rijd ik bijna voorbij hun school, maar net op tijd weet ik over mijn schouder te kijken en realiseer ik mijn vergissing.
Ruim een uur te laat dus eindelijk daar, eigen schuld, maar dat blijkt gelukkig niet erg. Foutje in de planning, want de piercings worden morgen pas gezet. Als alternatief kunnen we echter een bezoek brengen aan het dorp verderop, waar een dorpsfestival wordt gehouden. Als extra bonus blijkt dit tevens het dorp te zijn van Weima, een Tibetaanse jongen die ook op de school les geeft.
Bepakt met een lading lekkernijen en kado's dus in de taxi die kant op. Weima is zijn telefoon kwijt, dus wij zetten gedrieen koers richting het huis van zijn moeder, terwijl hij zelf een zoektocht ingelast.
Prachtig Tibetaans dorp en dito huisjes. Gastvrij, maar wij gaan eerst even een stukje zwemmen. De meiden hopen op rust dit keer, meestal wordt het water namelijk door de lokale manlijke jeugd onveilig gemaakt.
We hebben geluk, dus gedrieen genieten we ruim een uur van een privestroom met een dikke laag modder op de bodem. Wel koud, maar heerlijk zwemmen. Ook lekker kletsen met Madla, ik vergeet natuurlijk de tijd en dat zorgt ervoor dat ik mijn schouders lelijk weet te verbranden.
De jongen laten zich inmiddels weer zien, Martina en een vriendin uit het dorp kiezen een veilig heenkomen van hun glurende ogen, en Madla laten ze met rust, omdat ik in de buurt ben.
Op onze eigen terugweg binnen door, langs een vakkundig gerepareerd geitje (dacht dat ze die altijd gewoon op aten als ze kapot waren), en een lief klein koetje, waar Madla haar moederinstincten laat gelden en zich kundig over het beestje ontfermd.
Vervolgens is het tijd voor het festival. Iedereen heeft een eigen tent neergebouwd om een centraal grasveld op een heuvel even buiten het dorp. Een feest van dans, zang en theater volgt, watermeloenen en snoepgoed vliegen in het rond en het bier vloeit rijkelijk (maar natuurlijk enkel voor de mannen).
We besluiten af te sluiten met een wandeling berg op, en missen daardoor het avond eten. Enigszins bezwaard eten we dus gedrieen in het gezelschap van de moeder van Weima, jammer dat we het gemeenschappelijke maal gemist hebben.
Plan is voor het slapen nog even een duik te nemen in het donkere water, maar begeleiding zorgt voor een verandering daarin, dus belanden we op de avondlijke voortzetting van het feest. Beetje slap aftreksel van de festiviteiten van overdag, maar desalniettemin goed te behappen. Midden in de nacht komen we als nog bij het water uit, maar stroming en niveau lijken in de duisternis een stuk imposanter dan overdag, en verder dan alledrie een teentje durfen we niet te gaan.
