Jarig!!
Wakker worden tussen de geurige kruiden, van harte gefeliciteerd! Ontbijt met een pittige rijst met pepers, en dan wegwezen.
Wel een beetje een verjaardagsritje natuurlijk, dus na een paar kilometer nog een keertje ontbijten en een uurtje verderop een ijsje, en omdat een nooit genoeg is, nog een. Lekkkuuurr!!
De Gele rivier slingert nog een stukje verder, weg houdt er mee op, en volgt een brug, ik steek over, en alhier tevens het einde van de stroom die de wortels van de Chineese civilisatie voedt. Het hobbelt een beetje, maar een paar kilometer verder op, na een klein tunneltje mag ik weer op glad asfalt.
Door een smalle kloof en langs een razende rivier klim ik omhoog, tot de vallei openbreekt en een grote grazende groene massa vormt. Overal prachtige shrines en Buddhistische tempels, maar het licht zit niet mee, dus foto's werken even niet.
Tegen het einde van de middag kom ik, ruim anderhalve dag later dan gepland in Tongren aan. Meteen eten en drinken natuurlijk, daar ben ik na al die warmte wel aan toe. Deel mijn dumplings met een bedelende Tibetaanse vrouw, en terwijl ik probeer mijn lekkende ijsje zo goed mogelijk voornamelijk ik mijn mond terecht te laten komen, word ik aangesproken door een jonge monnik in een basketball shirtje. Of hij me ergens mee kan helpen.
Dat kan hij zeker, een leuk hotelletje kan geen kwaad. Het basketball shirtje heeft hij trouwens aan omdat het zo warm is. Blijkbaar geen probleem.
Na een zoektocht door de stad neem ik mijn intrek in een redelijk luxe kamer met heerlijke warme douche. Prijs valt nog mee; vier biertjes in het centrum van Amsterdam jagen je op een hogere kostenpost.
Gezien mijn verjaardag vraag ik of hij zin heeft vanavond samen en hapje te gaan eten. Een uur later zetten we dus (ik gedoucht en wel) koers naar het centrum. Een beetje zoeken, want Giant (daar komt zijn Tibetaanse naam ongeveer op neer) heeft nogal voorkeur voor schone restaurants, maar het moet er daarnaast ook een beetje rustig zijn.
Na een gefaalde poging in een toch wel heel raar plekje (huiskamers inclusief bank, tv en eigen stereo waar je mag kiezen wat je graag wilt eten), toch maar naar een goedkoop en meer bezocht eethuis om de hoek.
Terwijl we aldaar discuseren over de maaltijdkeuzen komen er ineens twee meiden binnengelopen. Martine en Magda (Madla), die Engelse les geven op de lokale zomerschool, en van wie Giant een van de studenten is.
Allebei verbaasd door elkaars aanwezigheid kletsen we wat af, en drinken we verderop nog een biertje ter beinidiging van de avond. Giant is dan inmiddels al op weg naar Dromenland.
Morgen schijnt er een of andere piercingsceremonie te zijn; of ik zin heb mee te gaan. Dat zie ik natuurlijk wel zitten, tot morgen dus maar!
