Ohmmm!
Kloosterdag! Ben al vroeg op pad, ondanks feit dat alles officieel pas om 8.30 open gaat. Dit blijkt niet helemaal waar; de tempels zijn gewoon open en toegangkelijk, maar pas vanaf 8.30 worden er entreekaartjes geknipt. Voor die tijd is het dus gewon gratis.
Het lak aan respect van de massa's Chineese toeristen is treurig. Lawaai, auto's door het klooster, foto's maken waar dat uitdrukkelijk niet toegestaan is, vervelende immitaties, midden in een tempel luidkeels aan de telefoon. Zonde. En ook niet wat ik me voorgesteld had bij de sfeer in een dergelijk klooster.
Ook de monikken zijn trouwens modern geworden. Onder hun pij heeft ruim de helft ook een mobieltje hangen, horloge om de pols, en ze treden meer op als supposten in een museum dan als religieuze personen, en rijden motor of auto.
Het complex is (de hordes toeristen even wegdenkend) trouwens prachtig. Af en toe lijkt het op meer van hetzelfde; een gids voor de meer in-dept info zoals in Dunhuan was misschien leuk geweest. Vooral de sculpturen van yakboter zijn zowel letterlijk als figuurlijk errug vet. Jammer genoeg niet al te veel foto's aangezien dat binnen de tempels verboden is.
Kan het daarnast wel goed vinden met de monikken; intelligente ogen en nieuwsgierig. Communicatie is echter een ramp, ik spreek geen van hun talen en zij geen van de mijne. Massa's dingen die ik wil vragen, hoe ze over al die toeristen in hun tempels denken bijvoorbeeld, maar als een vraag als 'hoe lang ben je al monnik' te lastig is om te vertalen dan houdt het een beetje op natuurlijk.
Tegen einde van middag meegenomen naar officiele monikkenverblijf om daar mijn batterijen van een laagje stroom te voorzien, en zelfde verhaal. Prachtige gasten, maar een conversatie zit er niet echt in..
's Avonds uitgenodigd door de Italianen om samen iets te eten, want die vinden mijn reis maar wat interessant.
