Bij het krieken van de dag met een mooie zonsopgang in het verschiet weer verder. Ontbijten met heerlijke noedelsoep, dan aan de overkant banden van de collega's plakken en Chinees schaak.
Wanneer ze tegen het middaguur eindelijk klaar zijn, door naar het volgende tankstation, waar de vrouwelijke bediendes versierd worden, en een paar kilometer later is het weer etenstijd. Ook hier weer ontspannen en schaken.
We rijden nog twee uur en dan, tsja, gaan we weer eten. En schaken. En Mahjongen. Het komt er min of meer op neer dat mijn chauffeurs meer zien in eten en het spelen van spelletjes, dan in het besturen van hun voertuigen. Prima gasten verder, daar niet van, we hebben lol, maar het schiet natuurlijk niet echt op.
Na donker weer onderweg, om na twee uur, ehm, wederom te stoppen. Nog twintig kilometer naar Jaijuhang, maar als ze niet stoppen krijgen ze problemen met de politie ofzo. Dikke onzin natuurlijk, en dik keer vind ik de stop enigszings irritant. Niks aan te doen, want nu afladen in het donker doorfietsen is ook niet slim, onzichtbaar zonder licht en gestoord rijgedrag. Slikken en accepteren dus, ik reis nu in hun ritme.
