Tijd om te gaan shoppen. Tegen het middaguur dus de stad in. Zowaar weet ik een outdoor winkel te vinden waar ze Primus branders verkopen, precies hetzelfde model als ik in mijn tassen heb. De verkoopsters overhalen me enkel de pomp te verkopen is echter onsuccesvol; of alles, of niks, dat zijn de opties.
Terug op en neer naar het hotel om de brander te halen en nog eens uit te leggen heeft echter effect. Een andere klant of medewerker heeft verstand van dit soort dingen. Ik probeer hem uit te leggen dat er benzine door de pomp naar buiten komt, ik niet achter de oorzaak kan komen en dus graag een nieuwe pomp wil hebben. Hij begint echter te schroeven, smeren en allerlei handelingen te verrichten die ik een aantal dagen terug in de woestijn voor mijn tentje ook al eens probeerde. Laat maar gaan, hij zal zometeen wel zien wat het probleem is denk ik.
Natuurliijk gebeurt dit alles niet. Pomp weer in elkaar, druk opbouwen, en tsja, mijn brander brandt weer. Of er sprake is van 'als je meekijkt lukt het wel' of dat de boel daadwerkelijk gefixt is, dat weet ik niet, maar ga vooralsnog maar even heel positief van optie twee uit.
Alisha is inmiddels ook volledig geslaagd van haar rondje shoppen terug, en samen zetten we koers naar een boekhandel voor een paar ansichtkaarten, maar komen in plaats daarvan een dik uur later met een stapel redelijk goede kaarten naar buiten toe.
Tijdens haar tocht door de stad is Alisha een buitenlander op een fiets tegengekomen, die de eigenaar van cafe de Fubar is. Hij heeft haar beloofd op zoek te gaan naar informatie over bus en treinkaartjes richting Dunguan, Jaijuhang en Lanzhou. Even daar langs om eens te kijken of er enig resultaat geboekt is, en natuurlijk genieten van een heerlijke Leffe. Dat is al weer maanden geleden, en man, wat is dat toch lekker.
Beetje gaar weer bij hotel, en lees ik in mijn email dat Sierra Designs Japan bij gebrek aan reserve onderdelen bereid is me een compleet nieuwe tent toe te sturen. Voor nop. Koel!! Verscheping komt voor mijn kosten, en heeft nog wat haken en ogen, maar dat komt vast goed.
Door een late lunch niet echt honger, en beiden besluiteloos over wat waar te gaan eten. Plan was aanvankelijk een heerlijke Pakistaan aan de andere kant van de stad, maar daar is in de buik eigenlijk nog geen plek voor. We belanden dus uiteindelijk per taxi wederom op de nachtmarkt, en besluiten de smakelijke curries tot morgen te laten wachten.
Na een lading heerlijkheden (lees: geitenvlees) besuiten we de avond af te sluiten met wederom een bezoekje aan de Fubar, wel duur, maar lekker bier is nou eenmaal moeilijk te vinden.