Wakker en slapen, vermoeiende nacht. Rond zonsopgang bereiken we eindelijk rustiger en gladder terrein zodat ik nog wat in kan halen. Halverwege de morgen rijden we Urumqi binnen, en is het tijd om de beentjes te strekken. Fietsen hebben zich ondanks het gehobbel goed gehouden, opladen en wegwezen dus.
Het doolhof van Urumqi is niet te lastig te doorgronden, het duurt alleen even voor je bent waar je moet zijn. Ruim een half uur zegt iedereen ons steeds maar rechtdoor te rijden, uiteindelijk rechts (dat geeft vertrouwen), nog verder rechtdoor, een paar rondjes en dan zijn we op de plaats van bestemming. Jeugdherberg de Zilvere Berk, en voor het eerst sinds Duitsland dat ik mijn pasje weer mag laten zien.
Kwaliteit is redelijk, maar kamers benauwd en warm. Douchen in de kelder, en dan de satd in, op zoek naar Pete. We vinden hem bij de pilaar die People's Square aangeeft, drinken koud bier onnder begeleiding van de geur van gekookte eieren.
Een Tour du Urumqi volgt. In no-time gidst Pete ons langs outdoor winkels, het postkantoor en de boekhandel, met een paar lekkere eet en bier tips toe. Perfect. Dumplings onder de brug en dan op kaarten tocht. We concuderen onze zoektocht met een wegenatlas van China van redelijke kwaliteit en een overzichtskaart. Goede score, dus op naar de fietsenhandel om het te vieren.
Kwaliteitsmensen, de weten wat ze doen en bijna alles hebbben. Bidons en een nieuwe houder dus, en handschoenen voor Alisha. Een nieuwe helm is wat te prijzig, en aangezien hij niet helemaal perfect zit, laat ik hem toch maar liggen.
's Avonds met Pete aan de eettentjes, hotpot, geitenvlees en kebab toe. Dit alles natuurlijk met een genoegelijke hoeveelheid gerstennat, en mjammie yoghurt met pinda schaafsel.