Teveel geracet de afgelopen dagen, dus nu even echt rust. Klassieke muziek via de sateliet tv (tijden geleden dat ik dat gehoord heb), beetje schrijven. Internetten mag je hier als buitenlander niet, en andere opties van vermaak ontbreken eigenlijk ook.
Rond het middaguur klopt Japanse Osi op de deur, die gehoopt had Kate en mij nog in te halen om gedrieen naar Tibet te gaan. We leggen hem de huidige situatie uit, geven nog wat tips, en ik donneer hem een deel van mijn veel te grote voedselvoorraad. Wie weet haalt hij ze nog in.
De anderen beklimmen op dit moment waarschijnlijk een vierduizender, vanaf waar het mogelijk zou moeten zijn K2 te aanschouwen, maar daar denken we maar niet al te veel over na.