Hele dag spulletjes schoonmaken en nakijken, terwijl Toby in de hoek van de kamer op een oor ligt, om zijn Thermarest te testen. Tegen zessen met toch wel trek in het buikje samen de stad in, met Mathias, een van de Duitse fietsers. Op onze weg naar buiten, lopen we Ben tegen het lijf, Canadeese fietser en monteur. Toch maar even een praatje aanknopen om te vragen of hij eens naar mij fiets kan kijken. Da's geen punt, en daarnaast zijn we vanavond ook van harte welkom met hem en zijn drie fietsgenotes mee te eten.
Eerst dus een heerlijk maal Chinees, dan even pauze en wat kleine boodschappen, en om half negen lokale tijd (in Bejing is het al twee uur later) staan we met zeven fietsers in de lobby. Fabian en Michael, all the way vanuit Duitsland, Ben, Kate en Mel uit Canada en Alicia uit the USA, die vandaag nog eens jarig is ook.
Een lange wandeling naar de nachtmarkt, die ik half strompelend afleg in verband met de niet al te beste staat waarin mijn voeten na het onderwater avontuur in verkeren. Eten valt een beetje tegen, maar mijn buikje zat toch al min of meer vol, en ik kan het eigenlijk wel erg goed vinden met Kate.
We nemen de lange weg nar huis, belanden met z'n allen in een Chineese discotheek, waar ik mijn ogen uitkijk. Elektronische muziek, stroboscopische lichten en dansende jonge mensen, dat heb ik al maanden niet meer op deze manier gezien. Wanneer we nog ons eerste biertje op tafel hebben staan is het echter uit met de pret. Licht aan, en wegwezen, 1 uur Bejing tijd, dus kindertjes bedtijd.
We besluiten zelf dus maar wat drank in te slaan en in het hotel de viering van de verjaardag van Alicia voort te zetten. Verwarring over een fles vodka waarvan we denken dat hij 200 yuan kost (veel te duur), maar slechts 12 blijkt te zijn (doe er dan nog maar een). Het is gezellig, en het wordt laat.